Free songs
Home / विचार / विश्व एक सूत्रमा आबद्ध गनेर्  पर्व हो  महाशिवरात्रि

विश्व एक सूत्रमा आबद्ध गनेर्  पर्व हो  महाशिवरात्रि

ब्रहमाकुमार माधव तिमिल्सेना ‘राजयोगी’

सर्वधर्मका अनुयायीहरुले  ईश्वरलाई एक “आत्मज्यो र्तिमय सत्ता” को  रुपमा मान्छन् । परमात्मा एक हुनुहुन्छ– न्यम क्ष्क इलभ। परमात्मा दे हधारी नभई ज्यो ति समान यादगारको  रुपमा लिइन्छ । रामे श्वरम्, गो पे श्वरम्मा श्रीराम, श्रीकृष्णले  शिवको  आराधना गर्नु शंकरलाई ध्यानको  अवस् थामा बसे को  दे खाइनुको  साथै  अमरनाथ, काशी विश्वनाथ, बबुलनाथ, सो मनाथ, पशुपतिनाथ, मुक्तिनाथ इत्यादिमा शिवकै  प्रतिमा शिवलिंगका साथ गायन हुनु । यति मात्र हो इन ईसा मसीह (जिसस क्राइष्ट) ले  न्यम क्ष्क ीष्नजत भन्नुु, मुस् िलम धर्ममा नूर–ए–इलाही एवं मक्कामा ‘स“ग–ए–असवद्’ भने र परमात्माको  स् मरण हुनु, गौ तम बुद्धलाई अने क वर्षको  तपस् यापश्चात ज्यो तिको  साक्षात्कार भएपछि ज्ञानको  प्रकाश शान्ति र अहिंसाको  मार्ग खुले को  दे खिन्छ । मिश्रम्ँँ शिवलिंगको  पूजन ‘ओ सिरिस’का रुपमा गरिनु, बे बिलो नमा ‘शिअन’ भने र शिवको  महिमा गर्नु, यहुदीहरुले  वे लफे गो  अर्थात बाल रुपमा शिवको  ध्यान गर्छन् जुन भारत वर्षमा बाले श्वरका नामले  पूजा हुने  गर्दछ । सिख धर्मका संस् थापक गुुरु नानकले  ओ ंकार अकाले श्वर सत्नाम मान्नु, युनानमा शिवलिंगको  नाम फल्लुस रहनु र बै ल अर्थात सा“ढे को  मूर्तिसमे त स् थापना गरिनु, पारसीहरुमा हो ली फायर अर्थात प्रज्वलित पवित्र ज्यो तिको  मान्यता हुनु, जापानमा चिंको नसी अर्थात शान्तिका दाताका रुपमा तीन फुट अग्लो  करनीको  पवित्र पत्थरमा तीन फुट टाढा बसे र मन एकाग्र गनेर्  अभ्यास गरिनुले  ईश्वर एक भएको  पुष्टि गर्दछ । ईश्वर, परमात्मा, अल्लाह, गड, भगवान यी सबै  शिवका पर्यायवाची नाम हुन् । परमात्मा शिव सर्वमनुस् य आत्मा, दे वआत्मा धर्मात्माका मातापिता हुनुहुन्छ । विश्वका विभिन्न धर्म स् ण्थापक एवं मनुस् य आत्माहरुले  शिवलाई परमसत्ताको  अने क नामले  स् मरण गरे का छन् यसबाट उहॉ“को  सार्वभौ मिकता सिद्ध हुन्छ ।

शिवरात्रि परमात्मा शिवको  अवतरण, दिव्य जन्मको  घटना हो  । रात्रिको  अर्थ अन्धकार हो  । जब मानवको  मानसिक क्षितिजमा घो र अ‘ध्यारो  फै लिएको  हुन्छ विश्व सृष्टि चक्रको  अन्त समयमा समाजमा मिथ्या अन्धविश्वासको  बो लबाला हुन्छ, लाखौ ं धार्मिक व्यक्तिहरुको  तर्क शक्तिमा शून्यता आउ“छ । धर्मको  ठे क्का हिन्दूमा पण्डितको  कव्जामा, कुरान मुल्लाहको  कब्जामा भइदिन्छ । भ्रष्टाचारले  न के वल राजनीतिक, सामाजिक अपितु धार्मिक स् थल र उपवासका क्षे त्रमा समे त छो ड्दै न । परिणामस् वरुप अधिकांश मानिसहरु अनिश्वरवादी हुन पुग्छन् तथा अनै तिक जीवन बिताउन थाल्छन् । एक धार्मिक सम्प्रदायले  अकोर्  धार्मिक सम्प्रदायलाई, नास् ितकबाट आस् ितकलाई उत्पीडन शुरु हुन्छ । नै तिक मूल्य मान्यताहरुमा आएको  विचलनले  विधिविहीनता, अराजकता एवं संभ्रमका ताण्डव नृत्य शुरु भइदिन्छ । जसलाई नै  धर्मग्लानीको  समय भनिन्छ जसको  अर्थ हो  नै तिक पतन, धार्मिक जीर्णता एवं आध्यात्मिक कमजो री । यस् तै  विषम परिस् िथतिमा दूषित प्रवृत्तिको  समाप्ति, नया“ उच्च आदर्श, समुन्नत विश्व नवनिर्माणका खातिर सर्वआत्माहरुका पिता शिवले  प्रकृतिलाई वशमा पारे र एक बृद्ध मनुस् य तनमा परकाया प्रवे श गरी आध्यात्मिक पुनर्जन्म लिनुहुन्छ । गीतामा दिएको  बचन अनुसार यदा यदा ही धर्मस् य …… परमात्मा शिवको  अवतरण तब हुन्छ जब सारा विश्वमा घो र धर्म संकट, कर्म भ्रष्टता हुन्छ, यस जगमा हाहाकार मच्चिएको  हुन्छ । सवै  नरनारीहरु निशाचर अर्थात पतीत बन्न पुग्छन् । घो र कलियुगको  अन्तिम अधर्मको  पराकाष्ठाको  क्षण यस पृथ्वीमा जनजनमा दुःख हरे र सुख दिने  पर्वको  रुपमा शिवरात्रिलाई लिइन्छ

वै ज्ञानिक भौ तिक विश्वमा अने कतामा एकता ल्यांउन, विश्व वन्धुत्वको  भावना जागृत गर्न, हत्या–हिंसा त्रासको  भयावह अवस् थाको  अन्त्य गर्न परम पवित्र सुख शान्ति आनन्द प्रे म, पतीत पावन बिन्दु स् वरुप ज्यो तिर्मय, दिव्य दृष्टि विधाता गुणहरुका भण्डार, मनुस् य सृष्टिका विजरुप परम शिक्षक परम सद्गुरु, अकालमूर्त, दुखहर्ता सुखकर्ता ब्रह्मा विष्णु महे शका रचयिता त्रिमूर्ति सदाशिव (कल्याणकारी) ले  आत्मा जागृत गरी मनुष्यलाई ज्ञानामृत तथा सरल राजयो गको  शिक्षा दिने  सृष्टिरुपी कल्पको  अन्त समय पुरुषो त्तम संगमयुगको  घटना नै  शिवरात्रि पर्व हो  । आखिर हिन्दु, मुस् िलम सिख इसाई आपसमा सब भाइ भाइ हामी मनुष्यात्माहरुको  दुश्मन छ भने  के वल हामी भित्रै को  मनो विकारहरु– काम क्रो ध लो भ मो ह अहंकार इष्र्या द्वै ष घृणा हुन् भन्ने  जागृति दिदै  परमात्मा शिव भन्नुहुन्छ– “मीठा प्यारा आत्मारुपी बच्चाहरु तिमी दे ह हो इनौ , एक अविनाशी आत्मा हौ  । तिमीहरु मे रा सन्तान हौ  म तिम्रो  पारलौ किक पिता हु“ । राजयो गको  शिक्षा मबिना कसै ले  दिन सक्दै न यो  बृहद नाट्यशालामा तिमीहरुले  नाटक खे ल्न शरीर धारण गर्दछौ  तर मे रो  दिव्य अवतरण हुन्छ । म परमधामको  निवासी हु“ ।” शिवले  नै  मनुस् यात्माभित्रको  गुप्त महान शक्तिलाई निकाल्ने  भएकाले  फलस् वरुप आत्माभित्र आत्मवल मनो वल जम्मा हुन्छ रो मरो ममा प्यार गुञ्जायमान हु“दै  जान्छ तसर्थ परमात्मा शिवको  गायन छ – ‘सागर भन्दा गहिरो  गगन भन्दा उ“चा शिवबाबाको  प्यार महान’ अतिइन्द्रिय सुख राजयो गले  प्रदान गर्दछ अनि दै हिक सुख सुविधा विलासिता मिथ्या लाग्न थाल्छ तथापि जीवन सरल बन्दै ै  जान्छ । राजयो ग एक जीवन जीउने  पद्धति हो  ।

भक्तहरुले  जन्म जन्म दूध चढाउ“दै  आए । परमात्माले  यस समयमा अमर दे वता समान बनाउन अमृतधारा बगाइरहनु भएको  छ । ज्ञान प्रकाश हो  ज्ञानबिना सद्गति संभव छै न । भक्ति आराधना अर्चनाको  फल ज्ञान मिल्छ । मन्दिरमा गएर घण्टी बजाउ“दै  शिवलाई जगाउने  असफल प्रयास गनेर्  तथा स् वयं अज्ञान घो र कुम्भकर्ण निन्द्रामा सुत्ने  भक्तहरु अब स् वयं शिव तिमीलाई जगाउ“दै  हुनुहुन्छ । हिरा समान भाग्य बनाउने  सुनौ लो  अवसर हो  यो  वर्तमान समय । उपवास (निकट+रहनु) रही रातभर अने क कष्ट गर्नुको  साटो  आत्मा स् वरुपमा रही परमात्माको  यादले  जन्म जन्मको  पाप समाप्त गनेर्  सहज उपाय गर्नु उत्तम हो ला । विष भाङ धतुरो  शिवको  मन्दिरमा चढाएर त्यसै लाई प्रसाद मानी से वन गनेर्  र अने क कुकर्म गदैर्  हि“ड्ने  भक्तहरुलाई शिवको  सन्दे श छ विषालु पदार्थको  से वन है न दृढताका साथ दान दिएर ज्ञानामृत पान गरे मा जीवन धन्य र महान बन्ने छ । बे लका तीन पात चढाउनुको  अर्थ हो  परमात्मा शिव त्रिमूर्ति अर्थात ब्रह्मा विष्णु शंकरका रचयिता हुन भन्न खो जिएको  हो  । यथार्थतालाई बुझ्ने  प्रयास गर्नुको  बदलामा स् वाद लिप्सा र दे हअभिमानका कारण जीवनलाई सदाचार पावन बनाउने तर्फ सचे त भएको  नपाइनुको  परिणाम दुनिया“को  यो  हविगत भएको  हो  ।

शिव शंकरलाई एउटै  भने र मान्नु ठूलो  भूल भएको  छ । अतः शिव शंकरमा भिन्नता छ । शिव रचयिता हुनुहुन्छ भने  शंकर रचता । शंकरलाई महे श भनिन्छ भने  शिवलाई महे श्वर । शंकर दे हभारी दे वता हुनुहुन्छ भने  शिव ज्यो तिस् वरुप निराकार । शंकर र शिवको  अलग–अलग प्रतिमाले  समे त दुबै  एउटै  नभएको  पुष्टि गर्दछ । शंकररात्रि नभनी शिवरात्रि भनिनु शंकरले  पनि कुनै  शक्तिको  ध्यान गरे को  दे खाउनु, सत्यम् शिवम् सुन्दरम्को  सट्टा सत्यम् शंकरम् सुन्दरम् भने को  नपाइनुले  दुबै बीचको  फरक भएको  स् पष्ट हुन्छ । शिवलाई नै  शंकर भनी मनुष्यहरुले  परमात्मालाई साधारण मनुस् य झै  प्रे मालिंगन गरे का, गौ री, पार्वती गंगास“ग वै वाहिक सम्बन्ध राखे का प्रसंग जो ड्दै  घो र ग्लानी वा निन्दा एकातर्फ गरे का छन् भने  अकोर् तिर धर्मशास् त्रका व्याख्याताहरु परमात्मा अभो क्ता अकर्ता निराकार हुनुहुन्छ भन्दै  पनि आएका छन् । बिन्दुरुप चै तन्य शिवलाई सर्वव्यापी माने र दे हअभिमानी मनुस् यले  दे हसम्वन्धी कर्मकाण्ड र सांसारिक क्रियामा लिप्त दे खाउ“दै  स् वयं विषय विकारको  समुन्द्रमा गो ता खान थाले  साथसाथै  भ्रष्ट पतित र कंगाल पनि बन्दै  गए । परमात्मा शिवबाबाको  एउटै  मन्त्र छ– मन्मनाभवः मध्याजी भवः । ‘सर्वधर्म परित्यन्जम् मामे कम् शरण बज्र’ अर्थात दे ह र दे हका सर्व धर्म तथा सर्व सम्बन्ध तो डे र आत्मिकरुपमा रही ज्यो तिस् वरुप परमात्माको  याद गर भन्ने  महावाक्यलाई चरितार्थ गनेर्  उत्तम बे ला हो  यो  । अब त्यही युग परिवर्तनको  महा सन्धीकालमा हामी उभिएका छौ ं । यहा“हरु सर्वमा खुशीको  खबर परमात्मा शिवको  यस धरतीमा अवतरण भएको  ८२ वर्ष भइसके को  छ । तपाइ“हरु पत्याउनुहो स् वा नपत्याउनुहो स् । सत्यता यही हो  ।

शास् त्रो क्त कथाहरुमा खुशी हु“दै  भावनामा बहकिदै  अन्धभक्तिले  गलत नशापान र धार्मिक आडम्बरमा तथा परम्पराको  आधारमा मात्र यो  पर्व मनाउनुको  कुनै  औ चित्य छै न । यो  शिव दिवस मुक्ति दिवस हो , खुशीको  नियुक्ति दिवस हो  साथै  शक्ति संचयको  भण्डार एवं विकार विजयको  युक्ति दिवस हो  । सत्य ज्ञानको  राज बुझे र दृढ संकल्प, श्वास, समय सफल गरी हदका इच्छाहरुदे खि अलग रह“दै  समर्थ शुभ भावना र महान दै वीगुण धारण गनेर्  प्रण गरांै  । शिवको  कुनै  शारीरिक अथवा सांसारिक रुप छै न, दिव्य एवं आत्मिक रुप ज्यो ति स् वरुप छ । अतः आत्मिक स् वरुपमा स् िथत भएर अव्यक्त अवस् थाको  अनुभूतिले  परमात्मा समिपताको  आभास गर्न सकिन्छ यसबाट अभूतपूर्व र अत्यन्त अनमो ल सुख प्राप्त गर्न सकिन्छ जीवनको  सच्चा सुख त आत्मा स् वरुपमा रहे र विदे ही पिताको  मधुर मिलनमा छ । यही हो  सच्चा शिवरात्रि ।
शिव भगवानुवाच
हे  आत्माहरु, मे रा स् ने ही प्यारा बच्चाहरु– “अब स् वयं आफूलाई चिन एवं म अविनाशी

पितालाई जान साथै  यस कल्याणकारी पुरुषो त्तमसंगमयुगको  महत्वलाई बुझ । अने क जन्मको  भक्तिद्वारा तिमीहरुले  मलाई याद ग¥यौ , पुका¥यौ  त्यसै ले  म दुःख हर्ता सुखकर्ता, सर्वशक्तिवान सर्व आत्माहरुको  पिता यस धरामा अवतरित भइसके को  छु । अब यस सुष्टिरुपी नाटकको  अन्त्य अति समिप छ । अतः अब जागृत भएर जानमार्गलाई अपनाउ“दै  सतयुगी सुखमय राज्यको  आफ्नो  जन्म सिद्ध अधिकार प्राप्त गर । यही ईश्वरीय सत्य ज्ञान एवं सहज राजयो गको  विधि जाने र जीवन कमलपुष्प समान न्यारा प्यारा एवं पवित्र बन्नका लागि तयार हो ऊ ।” याद राखौ ं अहिले  नभए कहिल्यै  हु“दै न । आउनुहो स् परमपिता परमात्मा शिवको  यस दिव्य जन्मको  पावन अवसरमा मनो विकार, दुव्यर्सन तथा आपसी मतभे दलाई त्यागे र विश्व शान्ति, सद्भावना एकता एवं नै तिक र आध्यात्मिक चरित्र उत्थान गनेर्  प्रतिज्ञा गरांै  ताकि मानवता सुख शान्ति सम्पन्न बन्न सको स् । महाशिवरात्रिको  सबै मा हार्दिक मंगलमय शुभकामना एवं बधाई ॐ शान्ति ।

(ले खक आध्यात्मिक अभियन्ता ब्र≈माकुमारी ईश्वरीय विश्वविद्यालयस“ग सम्वन्धित हुनुहुन्छ ।)सर्वधर्मका अनुयायीहरुले  ईश्वरलाई एक “आत्मज्यो र्तिमय सत्ता” को  रुपमा मान्छन् । परमात्मा एक हुनुहुन्छ– न्यम क्ष्क इलभ। परमात्मा दे हधारी नभई ज्यो ति समान यादगारको  रुपमा लिइन्छ । रामे श्वरम्, गो पे श्वरम्मा श्रीराम, श्रीकृष्णले  शिवको  आराधना गर्नु शंकरलाई ध्यानको  अवस् थामा बसे को  दे खाइनुको  साथै  अमरनाथ, काशी विश्वनाथ, बबुलनाथ, सो मनाथ, पशुपतिनाथ, मुक्तिनाथ इत्यादिमा शिवकै  प्रतिमा शिवलिंगका साथ गायन हुनु । यति मात्र हो इन ईसा मसीह (जिसस क्राइष्ट) ले  न्यम क्ष्क ीष्नजत भन्नुु, मुस् िलम धर्ममा नूर–ए–इलाही एवं मक्कामा ‘स“ग–ए–असवद्’ भने र परमात्माको  स् मरण हुनु, गौ तम बुद्धलाई अने क वर्षको  तपस् यापश्चात ज्यो तिको  साक्षात्कार भएपछि ज्ञानको  प्रकाश शान्ति र अहिंसाको  मार्ग खुले को  दे खिन्छ । मिश्रम्ँँ शिवलिंगको  पूजन ‘ओ सिरिस’का रुपमा गरिनु, बे बिलो नमा ‘शिअन’ भने र शिवको  महिमा गर्नु, यहुदीहरुले  वे लफे गो  अर्थात बाल रुपमा शिवको  ध्यान गर्छन् जुन भारत वर्षमा बाले श्वरका नामले  पूजा हुने  गर्दछ । सिख धर्मका संस् थापक गुुरु नानकले  ओ ंकार अकाले श्वर सत्नाम मान्नु, युनानमा शिवलिंगको  नाम फल्लुस रहनु र बै ल अर्थात सा“ढे को  मूर्तिसमे त स् थापना गरिनु, पारसीहरुमा हो ली फायर अर्थात प्रज्वलित पवित्र ज्यो तिको  मान्यता हुनु, जापानमा चिंको नसी अर्थात शान्तिका दाताका रुपमा तीन फुट अग्लो  करनीको  पवित्र पत्थरमा तीन फुट टाढा बसे र मन एकाग्र गनेर्  अभ्यास गरिनुले  ईश्वर एक भएको  पुष्टि गर्दछ । ईश्वर, परमात्मा, अल्लाह, गड, भगवान यी सबै  शिवका पर्यायवाची नाम हुन् । परमात्मा शिव सर्वमनुस् य आत्मा, दे वआत्मा धर्मात्माका मातापिता हुनुहुन्छ । विश्वका विभिन्न धर्म स् ण्थापक एवं मनुस् य आत्माहरुले  शिवलाई परमसत्ताको  अने क नामले  स् मरण गरे का छन् यसबाट उहॉ“को  सार्वभौ मिकता सिद्ध हुन्छ ।

शिवरात्रि परमात्मा शिवको  अवतरण, दिव्य जन्मको  घटना हो  । रात्रिको  अर्थ अन्धकार हो  । जब मानवको  मानसिक क्षितिजमा घो र अ‘ध्यारो  फै लिएको  हुन्छ विश्व सृष्टि चक्रको  अन्त समयमा समाजमा मिथ्या अन्धविश्वासको  बो लबाला हुन्छ, लाखौ ं धार्मिक व्यक्तिहरुको  तर्क शक्तिमा शून्यता आउ“छ । धर्मको  ठे क्का हिन्दूमा पण्डितको  कव्जामा, कुरान मुल्लाहको  कब्जामा भइदिन्छ । भ्रष्टाचारले  न के वल राजनीतिक, सामाजिक अपितु धार्मिक स् थल र उपवासका क्षे त्रमा समे त छो ड्दै न । परिणामस् वरुप अधिकांश मानिसहरु अनिश्वरवादी हुन पुग्छन् तथा अनै तिक जीवन बिताउन थाल्छन् । एक धार्मिक सम्प्रदायले  अकोर्  धार्मिक सम्प्रदायलाई, नास् ितकबाट आस् ितकलाई उत्पीडन शुरु हुन्छ । नै तिक मूल्य मान्यताहरुमा आएको  विचलनले  विधिविहीनता, अराजकता एवं संभ्रमका ताण्डव नृत्य शुरु भइदिन्छ । जसलाई नै  धर्मग्लानीको  समय भनिन्छ जसको  अर्थ हो  नै तिक पतन, धार्मिक जीर्णता एवं आध्यात्मिक कमजो री । यस् तै  विषम परिस् िथतिमा दूषित प्रवृत्तिको  समाप्ति, नया“ उच्च आदर्श, समुन्नत विश्व नवनिर्माणका खातिर सर्वआत्माहरुका पिता शिवले  प्रकृतिलाई वशमा पारे र एक बृद्ध मनुस् य तनमा परकाया प्रवे श गरी आध्यात्मिक पुनर्जन्म लिनुहुन्छ । गीतामा दिएको  बचन अनुसार यदा यदा ही धर्मस् य …… परमात्मा शिवको  अवतरण तब हुन्छ जब सारा विश्वमा घो र धर्म संकट, कर्म भ्रष्टता हुन्छ, यस जगमा हाहाकार मच्चिएको  हुन्छ । सवै  नरनारीहरु निशाचर अर्थात पतीत बन्न पुग्छन् । घो र कलियुगको  अन्तिम अधर्मको  पराकाष्ठाको  क्षण यस पृथ्वीमा जनजनमा दुःख हरे र सुख दिने  पर्वको  रुपमा शिवरात्रिलाई लिइन्छ

वै ज्ञानिक भौ तिक विश्वमा अने कतामा एकता ल्यांउन, विश्व वन्धुत्वको  भावना जागृत गर्न, हत्या–हिंसा त्रासको  भयावह अवस् थाको  अन्त्य गर्न परम पवित्र सुख शान्ति आनन्द प्रे म, पतीत पावन बिन्दु स् वरुप ज्यो तिर्मय, दिव्य दृष्टि विधाता गुणहरुका भण्डार, मनुस् य सृष्टिका विजरुप परम शिक्षक परम सद्गुरु, अकालमूर्त, दुखहर्ता सुखकर्ता ब्रह्मा विष्णु महे शका रचयिता त्रिमूर्ति सदाशिव (कल्याणकारी) ले  आत्मा जागृत गरी मनुष्यलाई ज्ञानामृत तथा सरल राजयो गको  शिक्षा दिने  सृष्टिरुपी कल्पको  अन्त समय पुरुषो त्तम संगमयुगको  घटना नै  शिवरात्रि पर्व हो  । आखिर हिन्दु, मुस् िलम सिख इसाई आपसमा सब भाइ भाइ हामी मनुष्यात्माहरुको  दुश्मन छ भने  के वल हामी भित्रै को  मनो विकारहरु– काम क्रो ध लो भ मो ह अहंकार इष्र्या द्वै ष घृणा हुन् भन्ने  जागृति दिदै  परमात्मा शिव भन्नुहुन्छ– “मीठा प्यारा आत्मारुपी बच्चाहरु तिमी दे ह हो इनौ , एक अविनाशी आत्मा हौ  । तिमीहरु मे रा सन्तान हौ  म तिम्रो  पारलौ किक पिता हु“ । राजयो गको  शिक्षा मबिना कसै ले  दिन सक्दै न यो  बृहद नाट्यशालामा तिमीहरुले  नाटक खे ल्न शरीर धारण गर्दछौ  तर मे रो  दिव्य अवतरण हुन्छ । म परमधामको  निवासी हु“ ।” शिवले  नै  मनुस् यात्माभित्रको  गुप्त महान शक्तिलाई निकाल्ने  भएकाले  फलस् वरुप आत्माभित्र आत्मवल मनो वल जम्मा हुन्छ रो मरो ममा प्यार गुञ्जायमान हु“दै  जान्छ तसर्थ परमात्मा शिवको  गायन छ – ‘सागर भन्दा गहिरो  गगन भन्दा उ“चा शिवबाबाको  प्यार महान’ अतिइन्द्रिय सुख राजयो गले  प्रदान गर्दछ अनि दै हिक सुख सुविधा विलासिता मिथ्या लाग्न थाल्छ तथापि जीवन सरल बन्दै ै  जान्छ । राजयो ग एक जीवन जीउने  पद्धति हो  ।

भक्तहरुले  जन्म जन्म दूध चढाउ“दै  आए । परमात्माले  यस समयमा अमर दे वता समान बनाउन अमृतधारा बगाइरहनु भएको  छ । ज्ञान प्रकाश हो  ज्ञानबिना सद्गति संभव छै न । भक्ति आराधना अर्चनाको  फल ज्ञान मिल्छ । मन्दिरमा गएर घण्टी बजाउ“दै  शिवलाई जगाउने  असफल प्रयास गनेर्  तथा स् वयं अज्ञान घो र कुम्भकर्ण निन्द्रामा सुत्ने  भक्तहरु अब स् वयं शिव तिमीलाई जगाउ“दै  हुनुहुन्छ । हिरा समान भाग्य बनाउने  सुनौ लो  अवसर हो  यो  वर्तमान समय । उपवास (निकट+रहनु) रही रातभर अने क कष्ट गर्नुको  साटो  आत्मा स् वरुपमा रही परमात्माको  यादले  जन्म जन्मको  पाप समाप्त गनेर्  सहज उपाय गर्नु उत्तम हो ला । विष भाङ धतुरो  शिवको  मन्दिरमा चढाएर त्यसै लाई प्रसाद मानी से वन गनेर्  र अने क कुकर्म गदैर्  हि“ड्ने  भक्तहरुलाई शिवको  सन्दे श छ विषालु पदार्थको  से वन है न दृढताका साथ दान दिएर ज्ञानामृत पान गरे मा जीवन धन्य र महान बन्ने छ । बे लका तीन पात चढाउनुको  अर्थ हो  परमात्मा शिव त्रिमूर्ति अर्थात ब्रह्मा विष्णु शंकरका रचयिता हुन भन्न खो जिएको  हो  । यथार्थतालाई बुझ्ने  प्रयास गर्नुको  बदलामा स् वाद लिप्सा र दे हअभिमानका कारण जीवनलाई सदाचार पावन बनाउने तर्फ सचे त भएको  नपाइनुको  परिणाम दुनिया“को  यो  हविगत भएको  हो  ।

शिव शंकरलाई एउटै  भने र मान्नु ठूलो  भूल भएको  छ । अतः शिव शंकरमा भिन्नता छ । शिव रचयिता हुनुहुन्छ भने  शंकर रचता । शंकरलाई महे श भनिन्छ भने  शिवलाई महे श्वर । शंकर दे हभारी दे वता हुनुहुन्छ भने  शिव ज्यो तिस् वरुप निराकार । शंकर र शिवको  अलग–अलग प्रतिमाले  समे त दुबै  एउटै  नभएको  पुष्टि गर्दछ । शंकररात्रि नभनी शिवरात्रि भनिनु शंकरले  पनि कुनै  शक्तिको  ध्यान गरे को  दे खाउनु, सत्यम् शिवम् सुन्दरम्को  सट्टा सत्यम् शंकरम् सुन्दरम् भने को  नपाइनुले  दुबै बीचको  फरक भएको  स् पष्ट हुन्छ । शिवलाई नै  शंकर भनी मनुष्यहरुले  परमात्मालाई साधारण मनुस् य झै  प्रे मालिंगन गरे का, गौ री, पार्वती गंगास“ग वै वाहिक सम्बन्ध राखे का प्रसंग जो ड्दै  घो र ग्लानी वा निन्दा एकातर्फ गरे का छन् भने  अकोर् तिर धर्मशास् त्रका व्याख्याताहरु परमात्मा अभो क्ता अकर्ता निराकार हुनुहुन्छ भन्दै  पनि आएका छन् । बिन्दुरुप चै तन्य शिवलाई सर्वव्यापी माने र दे हअभिमानी मनुस् यले  दे हसम्वन्धी कर्मकाण्ड र सांसारिक क्रियामा लिप्त दे खाउ“दै  स् वयं विषय विकारको  समुन्द्रमा गो ता खान थाले  साथसाथै  भ्रष्ट पतित र कंगाल पनि बन्दै  गए । परमात्मा शिवबाबाको  एउटै  मन्त्र छ– मन्मनाभवः मध्याजी भवः । ‘सर्वधर्म परित्यन्जम् मामे कम् शरण बज्र’ अर्थात दे ह र दे हका सर्व धर्म तथा सर्व सम्बन्ध तो डे र आत्मिकरुपमा रही ज्यो तिस् वरुप परमात्माको  याद गर भन्ने  महावाक्यलाई चरितार्थ गनेर्  उत्तम बे ला हो  यो  । अब त्यही युग परिवर्तनको  महा सन्धीकालमा हामी उभिएका छौ ं । यहा“हरु सर्वमा खुशीको  खबर परमात्मा शिवको  यस धरतीमा अवतरण भएको  ८२ वर्ष भइसके को  छ । तपाइ“हरु पत्याउनुहो स् वा नपत्याउनुहो स् । सत्यता यही हो  ।

शास् त्रो क्त कथाहरुमा खुशी हु“दै  भावनामा बहकिदै  अन्धभक्तिले  गलत नशापान र धार्मिक आडम्बरमा तथा परम्पराको  आधारमा मात्र यो  पर्व मनाउनुको  कुनै  औ चित्य छै न । यो  शिव दिवस मुक्ति दिवस हो , खुशीको  नियुक्ति दिवस हो  साथै  शक्ति संचयको  भण्डार एवं विकार विजयको  युक्ति दिवस हो  । सत्य ज्ञानको  राज बुझे र दृढ संकल्प, श्वास, समय सफल गरी हदका इच्छाहरुदे खि अलग रह“दै  समर्थ शुभ भावना र महान दै वीगुण धारण गनेर्  प्रण गरांै  । शिवको  कुनै  शारीरिक अथवा सांसारिक रुप छै न, दिव्य एवं आत्मिक रुप ज्यो ति स् वरुप छ । अतः आत्मिक स् वरुपमा स् िथत भएर अव्यक्त अवस् थाको  अनुभूतिले  परमात्मा समिपताको  आभास गर्न सकिन्छ यसबाट अभूतपूर्व र अत्यन्त अनमो ल सुख प्राप्त गर्न सकिन्छ जीवनको  सच्चा सुख त आत्मा स् वरुपमा रहे र विदे ही पिताको  मधुर मिलनमा छ । यही हो  सच्चा शिवरात्रि ।
शिव भगवानुवाच

हे  आत्माहरु, मे रा स् ने ही प्यारा बच्चाहरु– “अब स् वयं आफूलाई चिन एवं म अविनाशी
पितालाई जान साथै  यस कल्याणकारी पुरुषो त्तम

 

संगमयुगको  महत्वलाई बुझ । अने क जन्मको  भक्तिद्वारा तिमीहरुले  मलाई याद ग¥यौ , पुका¥यौ  त्यसै ले  म दुःख हर्ता सुखकर्ता, सर्वशक्तिवान सर्व आत्माहरुको  पिता यस धरामा अवतरित भइसके को  छु । अब यस सुष्टिरुपी नाटकको  अन्त्य अति समिप छ । अतः अब जागृत भएर जानमार्गलाई अपनाउ“दै  सतयुगी सुखमय राज्यको  आफ्नो  जन्म सिद्ध अधिकार प्राप्त गर । यही ईश्वरीय सत्य ज्ञान एवं सहज राजयो गको  विधि जाने र जीवन कमलपुष्प समान न्यारा प्यारा एवं पवित्र बन्नका लागि तयार हो ऊ ।” याद राखौ ं अहिले  नभए कहिल्यै  हु“दै न । आउनुहो स् परमपिता परमात्मा शिवको  यस दिव्य जन्मको  पावन अवसरमा मनो विकार, दुव्यर्सन तथा आपसी मतभे दलाई त्यागे र विश्व शान्ति, सद्भावना एकता एवं नै तिक र आध्यात्मिक चरित्र उत्थान गनेर्  प्रतिज्ञा गरांै  ताकि मानवता सुख शान्ति सम्पन्न बन्न सको स् । महाशिवरात्रिको  सबै मा हार्दिक मंगलमय शुभकामना एवं बधाई ॐ शान्ति ।

(ले खक आध्यात्मिक अभियन्ता ब्र≈माकुमारी ईश्वरीय विश्वविद्यालयसग सम्वन्धित हुनुहुन्छ ।)

Loading...

About युगबोध

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top